வளைகாப்பு விழாவின் வரலாறு

home › Forums › சுபநிகழ்வுகள் › வளைகாப்பு › வளைகாப்பு விழாவின் வரலாறு

Viewing 1 post (of 1 total)
  • Author
    Posts
  • #447

    வளைகாப்பு வரலாறு: தமிழர் பண்பாட்டில் தாய்மைப் போற்றலின் தொன்மம்

    வளைகாப்பு வரலாறு

    அறிமுகம்

    வளைகாப்பு என்பது தமிழர்களின் தொன்மையான குடும்ப, சமூக மற்றும் கலாச்சார மரபுகளில் மிக முக்கிய இடத்தைப் பெற்றுள்ள ஒரு உன்னதமான திருவிழாவாகும். கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் உடல் மற்றும் மன நலனையும், அவளது கருவில் வளரும் குழந்தையின் ஆரோக்கியத்தையும் முன்னிறுத்தி நடத்தப்படும் இந்தச் சுபநிகழ்ச்சி, பல நூற்றாண்டுகளாகத் தமிழ் சமூகத்தில் மாறாத மதிப்புடன் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது. இது வெறும் ஒரு குடும்பச் சடங்கு மட்டுமல்ல; மனித குலத்தின் தொடர்ச்சிக்குக் காரணமான ‘தாய்மை’ என்னும் உன்னத நிலையைப் போற்றும் விழாவாகவும், குடும்பத்தின் ஒட்டுமொத்த அன்பையும் ஆசீர்வாதத்தையும் பெண்ணுக்கு அரணாக வழங்கும் நிகழ்வாகவும் வளைகாப்பு கருதப்படுகிறது.

    வளைகாப்பின் தோற்றம் மற்றும் பெயர்க் காரணம்

    மனித சமுதாயம் நாகரிகமடையத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்தே, கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குச் சமூகத்தில் தனித்துவமான கவனிப்பும் மரியாதையும் வழங்கப்பட்டு வந்துள்ளது. குறிப்பாகத் தமிழர் நாகரிகத்தில், தாயின் நலம் மற்றும் பிறக்கப்போகும் குழந்தையின் நலம் ஆகியவை சமுதாயத்தின் எதிர்காலமாகக் கருதப்பட்டன. இதன் அடிப்படையிலேயே, கர்ப்ப காலத்தில் பெண்களுக்கு ஏற்படும் மன அழுத்தத்தைக் குறைத்து, அவர்களுக்கு உற்சாகமளிக்கும் விதமாகப் பல்வேறு வாழ்வியல் சடங்குகளை நம் முன்னோர் உருவாக்கினர். அவற்றுள் முதன்மையானதும், இன்றும் உயிர்ப்போடு இருப்பதுமே வளைகாப்பு ஆகும்.

    “வளை” என்பது வளையலைக் குறிக்கும் சொல்; “காப்பு” என்பது தீமைகளிலிருந்து பாதுகாக்கும் அரண் அல்லது இறைவனின் அருளைக் குறிக்கும் சொல். எனவே, “வளைகாப்பு” என்ற சொல், பல வண்ண வளையல்களை அணிவிப்பதன் மூலம் கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கும் அவளது வயிற்றில் வளரும் குழந்தைக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத தீய சக்திகளிடமிருந்தும், மனரீதியான பாதிப்புகளிலிருந்தும் ‘பாதுகாப்பு’ அளிக்கும் சடங்கு என்ற ஆழமான பொருளைத் தருகிறது.

    சங்க காலத் தமிழர் மரபில் வளைகாப்பின் வேர்கள்

    சங்க இலக்கியங்களை ஆராயும்போது, இன்றைய வடிவிலான “வளைகாப்பு” என்ற சொல் நேரடியாக இடம் பெறாவிட்டாலும், கர்ப்பிணிப் பெண்களைப் போற்றியதற்கான பல சான்றுகள் நமக்குக் கிடைக்கின்றன.

    • சூற்பினாள் உவகை: சங்க காலத்தில் கர்ப்பிணிப் பெண்களை ‘சூல் கொண்ட மகளிர்’ என்று அழைத்தனர். அவர்களுக்குப் பிடித்தமான உணவுகளைச் சமைத்துப் போற்றுவதும், அவர்களைக் கவலைகளின்றி மகிழ்ச்சியாக வைத்திருப்பதும் கணவன் மற்றும் அவனது குடும்பத்தாரின் கடமையாகக் கருதப்பட்டது.

    • பூச்சூட்டல் மரபு: தொல்காப்பியம் மற்றும் சிலப்பதிகாரம் போன்ற நூல்களில், பெண்களுக்குத் திருமணத்திற்குப் பிறகும், அவர்கள் தாயாகும் போதும் நடத்தப்பட்ட பல்வேறு மங்களச் சடங்குகள் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. குறிப்பாக, சிலப்பதிகாரத்தில் கோவலன்-கண்ணகி திருமணத்தின் போதும், அதன் பிந்தைய நிகழ்வுகளிலும் மங்களப் பெண்கள் கூடி வாழ்த்திய முறைகள் விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

    • வம்சத்தின் புனிதத்துவம்: தமிழர் பண்பாட்டில் குழந்தைப் பிறப்பு என்பது ஒரு தனிநபர் சார்ந்த விஷயமாகப் பார்க்கப்படாமல், ஒரு குலத்தின் அல்லது வம்சத்தின் தொடர்ச்சியாக, புனித நிகழ்வாகக் கருதப்பட்டது. இதனால், கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தனி கவனம் வழங்கும் வழக்கம் இயல்பாகவே தமிழர்களின் இரத்தத்தில் ஊறிய ஒன்றாக மாறியது.

    வளையல்களின் முக்கியத்துவமும் அறிவியல் பின்னணியும்

    வளைகாப்பு விழாவின் மையப் புள்ளியாக விளங்குவது கைகளில் அணிவிக்கப்படும் வளையல்களே ஆகும். பழங்காலத்தில் இன்றைய நவீனப் பிளாஸ்டிக் வளையல்கள் கிடையாது. மாறாக, களிமண்ணால் செய்யப்பட்ட சுடுமண் வளையல்கள், சங்கு வளையல்கள், கண்ணாடி வளையல்கள் மற்றும் வசதி படைத்தவர்கள் வெள்ளி, தங்க வளையல்களைப் பயன்படுத்தினர்.

    • ஒலி மருத்துவம் (Sound Therapy): வளைகாப்பு விழாவில் கர்ப்பிணியின் இரு கைகள் நிறைய வளையல்கள் அணிவிக்கப்படும். அவள் கைகளை அசைக்கும் போது அந்த வளையல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதி ஒரு மெல்லிய, இனிய நாதத்தை (Sound vibrations) எழுப்பும்.

    • குழந்தையின் செவித்திறன்: நவீன அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகளின்படி, கர்ப்பத்தின் ஏழாவது மாதத்தில் கருவில் இருக்கும் குழந்தையின் காதுகள் மற்றும் மூளைச் செல்கள் அதிவேகமாக வளர்ச்சியடைகின்றன. வெளியே கேட்கும் ஒலிகளை உற்றுநோக்கும் திறனை குழந்தை பெறுகிறது. இந்த நேரத்தில் தாயின் கைகளில் இருந்து எழும் கண்ணாடி வளையல்களின் மென்மையான ஒலி, குழந்தையின் மூளை வளர்ச்சியைத் தூண்டுகிறது என்றும், குழந்தைக்கு ஒருவித மன அமைதியைத் தருகிறது என்றும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

    • தாயின் மனமகிழ்ச்சி: இந்த வளையல் ஓசை தாய்க்கும் ஒருவித நேர்மறை ஆற்றலை (Positive energy) அளிக்கிறது. தான் ஒரு குழந்தையைச் சுமக்கிறோம் என்ற பெருமிதத்தையும், மகிழ்ச்சியையும் அவளுக்குள் எப்போதும் விழித்திருக்கச் செய்கிறது.

    ஆன்மீக, சமூக மற்றும் உளவியல் நோக்கம்

    வளைகாப்பு என்பது வெறுமனே ஆடம்பரமாகக் கொண்டாடப்படும் ஒரு சமூக நிகழ்வு மட்டுமல்ல. அதற்குப் பின்னால் ஆழமான ஆன்மீக மற்றும் உளவியல் நோக்கங்கள் உள்ளன.

    1. திருஷ்டி மற்றும் தீய சக்திகளிடமிருந்து பாதுகாப்பு:

    கர்ப்ப காலத்தில் பெண்ணின் உடல்நிலை மிகவும் உணர்வுப்பூர்வமாக (Sensitive) இருக்கும். எனவே, பிறரின் கண் திருஷ்டியோ அல்லது எதிர்மறை எண்ணங்களோ அவளைத் தாக்கக் கூடாது என்பதற்காக, இந்த விழாவின் இறுதியில் ‘ஆரத்தி’ எடுக்கும் வழக்கம் உள்ளது. மஞ்சள் மற்றும் சுண்ணாம்பு கலந்த நீரைக்கொண்டு ஆரத்தி எடுப்பதன் மூலம் தாயைச் சுற்றியுள்ள கிருமிகள் அழிவதோடு, திருஷ்டியும் கழியும் என்பது நம்பிக்கை.

    2. கூட்டுச் சமூக ஆதரவு (Social Support):

    கர்ப்ப காலத்தின் இறுதி மாதங்களில் பெண்களுக்குப் பிரசவம் குறித்த பயமும், பதற்றமும் ஏற்படுவது இயற்கை. இந்த வளைகாப்பு விழாவின் மூலம் உறவினர்கள், தோழிகள், அக்கம் பக்கத்தினர் என அனைவரும் ஒன்று கூடி, அவளுக்குப் பரிசுகளையும் வாழ்த்துகளையும் வழங்குகிறார்கள். “நாங்கள் அனைவரும் உன்னோடு இருக்கிறோம்” என்ற சமூகத்தின் கூட்டு ஆதரவு, அந்தப் பெண்ணின் மனப் பயத்தை நீக்கி, பிரசவத்தை எதிர்கொள்ளும் பெரும் மனத் துணிவைத் தருகிறது.

    கலவை சாதங்களின் மகிமை (சித்ரான்னங்கள்)

    வளைகாப்பு வரலாற்றில் உணவுக்கு மிக முக்கிய இடமுண்டு. இவ்விழாவில் கர்ப்பிணிக்கு ஐந்து, ஏழு அல்லது ஒன்பது வகையான கலவை சாதங்கள் (புளி சாதம், எலுமிச்சை சாதம், தேங்காய் சாதம், கருவேப்பிலை சாதம், தயிர் சாதம், சர்க்கரைப் பொங்கல் போன்றவை) பரிமாறப்படும்.

    இதன் பின்னணியிலும் ஒரு மருத்துவக் காரணம் உண்டு. கர்ப்ப காலத்தில் பெண்களுக்குச் சுவை அரும்புகள் மாறி, வெவ்வேறு சுவைகளை உண்ண வேண்டும் என்ற ஏக்கம் (Cravings) இருக்கும். மேலும், பிரசவ காலத்திற்குத் தேவையான ஊட்டச்சத்துக்களும், செரிமானத் திறனும் சமநிலையில் இருக்க வேண்டும். இதற்காகவே, பல்வேறு சுவைகளும் மருத்துவக் குணங்களும் கொண்ட கலவை சாதங்கள் அன்று சமைக்கப்பட்டு, அவளுக்கு அன்போடு ஊட்டப்படுகின்றன.

    காலப்போக்கில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் (பழமையும் புதுமையும்)

    முன்னோர் காலத்தில் வளைகாப்பு என்பது மிக எளிமையாக, வீட்டின் திண்ணையிலோ அல்லது கூடத்திலோ, குடும்பத்தின் மூத்த சுமங்கலிப் பெண்களின் முன்னிலையில் மட்டுமே நடத்தப்பட்டது. வீட்டில் இருக்கும் மாமியார், தாய் மற்றும் பாட்டிமார் சேர்ந்து வேப்பிலை காப்பு கட்டி, எளிமையான கண்ணாடி வளையல்களை அணிவித்து ஆசீர்வதித்தனர்.

    ஆனால், இன்றைய நவீன காலகட்டத்தில் வளைகாப்பு விழா பெரும் பரிணாம வளர்ச்சியை அடைந்துள்ளது:

    • நவீன வடிவமைப்பு: இன்று வளைகாப்பு விழாக்கள் பெரிய திருமண மண்டபங்களிலும், சொகுசு விடுதிகளிலும் ‘பேபி ஷவர்’ (Baby Shower) என்ற பெயரில் மேற்கத்திய கலாச்சாரக் கலப்போடும் கொண்டாடப்படுகின்றன.

    • வடிவமைப்பு மற்றும் தீம்கள் (Themes): விழா மேடைகள் வண்ணமயமாக அலங்கரிக்கப்பட்டு, பிரத்யேகப் புகைப்படக் கலை (Maternity Photoshoot) மூலம் இந்த நினைவுகள் வாழ்நாள் முழுவதும் சேமிக்கப்படுகின்றன.

    • மாறாத நோக்கம்: விழாக்கள் நடக்கும் இடம் மற்றும் ஆடம்பரம் மாறியிருந்தாலும், தாயையும் குழந்தையையும் வாழ்த்தும் அந்த அன்பின் தூய்மையும், பாரம்பரியத்தின் அடிப்படை நோக்கமும் இன்றும் மாறாமல் அப்படியே தொடர்வது இதன் சிறப்பம்சமாகும்.

    முடிவுரை

    வளைகாப்பு என்பது வெறும் சடங்குகளின் தொகுப்போ அல்லது ஒரு நாள் கொண்டாட்டமோ அல்ல. அது, பெண்மையைக் கொண்டாடும், தாய்மையைப் போற்றும் தமிழரின் உன்னத நாகரிகத்தின் கண்ணாடி. பல நூற்றாண்டுகளைக் கடந்து, காலத்தின் மாற்றங்களுக்குத் தகவமைத்துக் கொண்டு, இன்றும் வளைகாப்பு உயிர்ப்போடு இருப்பதற்குக் காரணம், அதில் பொதிந்துள்ள மனிதநேயமும் அறிவியல் பூர்வமான உண்மைகளுமே ஆகும். பழமையும் புதுமையும் இணைந்து பயணிக்கும் இந்த உன்னத மரபு, தமிழ் சமூகத்தில் தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர்ந்து, நம் பண்பாட்டின் அழகிய அடையாளமாக என்றும் திகழும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.

    தொடர்புடைய வளைகாப்பு கட்டுரைகள்

Viewing 1 post (of 1 total)
  • You must be logged in to reply to this topic.
Scroll to Top